در بیستم عقرب 1394، شهروندان کابل در اعتراضی گسترده به سر بریده شدن هفت گروگان غیرنظامی به دست جنگجویان جنبش اسلامی اوزبیسکتان و گروه طالبان (شاخه محمد رسول) که در شمال زابل مستقر بودند، به خیابان ها ریختند. این بسیج مردمی گسترده، اعتراضی آنی، خودجوش و خشم آلود به جنایتی بی رحمانه بود که معترضان تصور می کردند حکومت وحدت ملی در جلوگیری از رخ دادن آن و رهایی گروگانان تلاش کافی نکرده بود…
